preload
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
1. Stańko+

Zdjęcie: Dariusz Kula

Od Michaela Nymana robiącego (spod łokcia) zdjęcia muzykom Motion Trio, przez zapominającego się w tańcu Nanę Vasconcelosa i pompki Marcusa Millera na jednej ręce, po szaloną Angélique Kidjo, niezniszczalnego Quincy Jonesa oraz pana w czerwonym t-shircie, który zasnął, obudził się (i zapalił papierosa) przy dźwiękach koncertu na wstążki. O wielotysięcznych publicznościach widowisk "+" (tu podczas Stańko+, w obiektywie Dariusza Kuli, 11 sierpnia 2012 roku) nie wspominając. Festiwal Solidarity of Arts to, oprócz bogactwa doświadczeń muzycznych i filmowych, seria wydarzeń nadzwyczajnie fotogenicznych. Zapraszamy do obejrzenia 30 zdjęć, którymi z okazji piątych urodzin opowiadamy naszą krótką historię.
2. Fully Fullwood's Tosh meets Marley

Zdjęcie: Piotr Manasterski

Na początek dwa słowa o nieoczywistej wartości dodanej. Oto członkowie projektu Fully Fullwood's Tosh meets Marley, jedni z wykonawców koncertu z serii Przestrzeń Wolności zatytułowanego "Dziwny jest ten świat", głównego wydarzenia pierwszej edycji festiwalu Solidarity of Arts. Muzycy do Trójmiasta przylecieli na kilka dni przed próbami, dzięki czemu mieli czas i kilka okazji na rozejrzenie się po okolicy. Na przykład 18 sierpnia 2009 roku (koncert odbył się 22 sierpnia) wybrali się na spacer wzdłuż brzegu Zatoki Puckiej w Redzie. Okazuje się, że nie wszyscy zagraniczni wykonawcy festiwalowi mają świadomość niezwykłości miejsca do którego się wybierają. Za to już na miejscu niemal wszyscy są pod ogromnym wrażeniem piękna miejskich i pozamiejskich fragmentów tej części pomorza, czytaj pod wrażeniem tego jak w niektórych miejscach wygląda Polska. Znamy wartość dodaną tego rodzaju reprezentacji i – jako organizatorzy festiwalu oraz lokalni patrioci – najzupełniej szczerze nie posiadamy się z dumy.
3. John Kent Harrison, Anna Paquin, Marcia Gay Harden

Zdjęcie: Piotr Manasterski

"Uznałem, że historia Ireny Sendler, która w czasie wojny pomogła wyprowadzić z warszawskiego getta ok. 2500 dzieci jest warta opowiedzenia ludziom na całym świecie." – mówi John Kent Harrison, reżyser filmu "Dzieci Ireny Sendlerowej", którego Europejska premiera odbyła się w ramach pierwszej edycji festiwalu Solidarity of Arts, 31 sierpnia 2009 roku w gdańskim kinie Neptun. Obok siedzą lauretki Oscarów Anna Paquin (Irena Sendler) i Marcia Gay Harden (Janina Krzyżanowska, matka Ireny), które godzinę wcześniej odcisnęły swoje dłonie w Alei Gwiazd na dziedzińcu Polskiej Filharmonii Bałtyckiej.
4. Michael Nyman, Motion Trio

Zdjęcie: Piotr Manasterski

Nie wiadomo czy Michael Nyman zaplanował wcześniej fotografowanie Motion Trio w trakcie koncertu, który zamykał pierwszą edycję Solidarity of Arts, 3 września 2009 roku. W każdym razie, ku radości publiczności wypełniającej Polską Filharmonię Bałtycką, i aparat i niezbędne esprit miał przy sobie. Michael Nyman, jeden z najważniejszych współczesnych kompozytorów, wybitny dyrygent i pianista, po raz pierwszy wystąpił z polskimi wirtuozami akordeonu w maju 2009 roku w Londynie z okazji inauguracji sezonu polskiej kultury w Wielkiej Brytanii. Wyjątkowość projektu złożonego z najsłynniejszych kompozycji Nymana, zaaranżowanych na akordeon i wykonanych przez Motion Trio (Michael Nyman & Motion Trio Acoustic Accordions, MN Records, 2009) sprawiła, że festiwalowa publiczność przyjęła tę nieprawdopodobną muzyczną konfigurację ze sporym (i zrozumiałym) entuzjazmem.
5. Naná Vasconcelos

Zdjęcie: Roman Jocher

Tuż przed widowiskiem Możdżer+, 18 i 19 sierpnia 2010 roku, jedna z jego wielkich gwiazd, wirtuoz instrumentów perkusyjnych i legenda brazylijskiego Latin Jazzu Naná Vasconcelos, poprowadził w Nadbałtyckim Centrum Kultury serię kultowych Warsztatów Organicznych. To zdjęcie pokazuje jeden z kilku momentów, w których przestawał je prowadzić i zaczynał tańczyć. Innymi słowy muzyka orkiestry, którą Naná uformował z uczestników warsztatów przez (zazwyczaj krótką) chwilę brzmiała na tyle spójnie, że prowadzący mógł pozwolić sobie na przerwę w kierowaniu ruchem. Takie momenty jak ten były absolutnie niezwykłe: widać to było dobrze na szczęśliwych obliczach wszystkich odtwarzających za pomocą nóg, rąk i głosu inicjowane przez Nanę sekwencje rytmu.
6. Magdalena Cielecka, Maja Komorowska

Zdjęcie: Maciej Moskwa

W swoim krótkim przemówieniu, które nastąpiło chwilę później, wzruszona laureatka Neptuna, wspaniała polska aktorka Maja Komorowska (z prawej) obiecała wszystkim zgromadzonym w Dworze Artusa, że nie spocznie na laurach. Miała zamiar (wtedy, 20 sierpnia 2010 roku, więc zakładamy, że sprawa jest w najlepszym znaczeniu słowa nieaktualna) w najbliższej przyszłości opanować obsługę komputera. Wyjawiła też, że dzięki swojemu synowi (wnuki nie były dostatecznie cierpliwe) umie już pisać sms-y. Na swoją pierwszą tekstową wiadomość "Kocham Cię Synku" otrzymała odpowiedź "Brawo Mamo". Uroczystości przyznawania Neptunów – czyli Nagród Prezydenta Miasta Gdańska dla polskich i zagranicznych twórców, których działalność promuje wartości mające w Gdańsku znaczenie szczególne – jest stałym (i stale wzruszającym) elementem programu festiwalu Solidarity of Arts. W ubiegłych latach Neptuny otrzymywali: Jacek Fedorowicz, Przemysław Gintrowski, Agnieszka Holland, Paweł Huelle, Krystyna Janda, Jerzy Janiszewski, Jan A.P. Kaczmarek, Maja Komorowska, Antoni Krauze, Konstanty Andrzej Kulka, Marcel Łoziński, Leszek Możdżer, Krzysztof Penderecki, Ewa Pobłocka, Jerzy Radziwiłowicz, Anda Rottenberg, Volker Schlöndorff, Joanna Szczepkowska, Andrzej Wajda, Halina Winiarska i Krystyna Zachwatowicz.
7. Zohar Fresco

Zdjęcie: Maciej Moskwa

Każdego roku robimy dużo żeby o wydarzeniach Solidarity of Arts dowiedziało się jak najwięcej osób. Kiedy do miasta przyjeżdżają kompozytor Paweł Mykietyn i dyrygent Reinbert de Leeuw z utworem napisanym specjalnie z okazji 30. urodzin Solidarności, druki wielkoformatowe (tu 15 na 13,5 metra) uważamy za usprawiedliwione – nawet jeżeli są mocowane nad zabytkową ul. Długą w Gdańsku. Rankiem 20 sierpnia 2010 roku odpowiedzialny tego dnia za festiwalową dokumentację Maciej Moskwa uwiecznił poniższą reklamę w interesującym momencie. Przed paniami niosącymi a) dwie flagi RFN oraz b) watę cukrową, idzie spiesząc się na poranną próbę jeden z cichych bohaterów widowiska Możdżer+, Izraelczyk o tureckich korzeniach i wirtuoz gry na bębnach ręcznych, Zohar Fresco. W trakcie koncertu 21 sierpnia na Targu Węglowym Maciej Moskwa zrobił Zoharowi (już w mniej intrygujący sposób, świadomie) inne zdjęcie, o którym za chwilę.
8. Marcus Miller

Zdjęcie: Adam Warżawa

Można sobie wymarzyć i z pomocą wielu osób zrealizować taki projekt jak Możdżer+, ale nie da się zmusić światowej klasy muzyków do pewnego rodzaju nie zapisywalnej w kontraktach spontaniczności. Marcus Miller (na tym zdjęciu 51-letni – dodajmy dla porządku – a pompek na jednej ręce było pięć) należy do tego rodzaju artystów, których do niczego zmuszać nie trzeba. Momentów takich jak ten kupić zresztą i tak nie sposób. Uroczystości odciskania dłoni największych gwiazd na dziedzińcu Polskiej Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku (tutaj 21 sierpnia 2010, na dwie godziny przed początkiem widowiska Możdżer+), są stałym punktem festiwalowego programu od 2009 roku. W sierpniu 2011 roku Marcus Miller wrócił do Gdańska, tym razem jako gospodarz własnego projektu "+".
9. Leszek Możdżer, Naná Vasconcelos

Zdjęcie: Michał Rumas/KFP

Ten przypominający planetę Mars lub duży owoc cytrusowy obiekt widoczny na ekranie między sceną środkową a sceną prawą to cabaça, czyli pudło rezonansowe jednostrunowego instrumentu o nazwie berimbau. Na scenie prawej swój set kończą właśnie Naná Vasconcelos, od połowy lat 1960-tych niekwestionowany mistrz gry na berimbau, i Leszek Możdżer, gospodarz oraz kierownik muzyczny widowiska Możdżer+, które odbyło się 21 sierpnia 2010 roku. Zdjęcie, wykonane przez Michała Rumasa ze szczytu konstrukcji FoH i udostępnione nam przez agencję Kosycarz Foto Press, pozwala zrozumieć dlaczego w kolejnych latach byliśmy zmuszeni opuścić niezwykły (bo oddajacy atmosferę i kameralność gdańskiej starówki) Targ Węglowy. Na nasze szczęście mogąca pomieścić ponad dwukrotnie większą publiczność scena plenerowa Polskiej Filharmonii Bałtyckiej również nie cierpi na brak urody najbliższego otoczenia.
10. Zohar Fresco

Zdjęcie: Maciej Moskwa

Tym razem bez flag i waty cukrowej: oto Zohar Fresco pochłonięty dialogiem muzycznym ze schodzącym za chwilę ze sceny prawej, oddalonym o ponad 100 metrów, Naną Vasconcelosem. Rzecz dzieje się podczas pierwszej części widowiska Możdżer+, 21 sierpnia 2010 roku. Do Zohara wkrótce dołączy Lars Danielsson (razem zagrają jego "Psalmen"), a za chwilę trio Możdżer-Danielsson-Fresco już w pełnym składzie wykona jeszcze dwie kompozycje Larsa ("Suffering" i "Asta") oraz XVI-wieczne "Sortello" i "Smells like Teen Spirit" Nirvany. Powyższe nagrania w Internecie obejrzało do tej pory w sumie przynajmniej ćwierć miliona osób, co podważa zasadę domniemania niszowości. Uchwycone na zdjęciu solo Zohara na instrumentach perkusyjnych zasługuje na wielokrotne posłuchanie i obejrzenie, na przykład tutaj: youtu.be/uo1BB0eIqfQ.
11. John Scofield

Zdjęcie: Maciej Moskwa

Przez swoją skromność i całkowite skupienie na graniu John Scofield mógł nabrać tych, którzy znają się mniej. Mogli pomyśleć, że był po prostu kolejnym znakomitym amerykańskim muzykiem na (lewej) scenie widowiska Możdżer+. Ci co znają się lepiej, wiedzieli i słyszeli jakie to szczęście, że Scofield przyjął zaproszenie Leszka Możdżera i przyjechał do Gdańska. To jeden z trzech najważniejszych (obok Pata Metheny'ego i Billa Frisella) gitarzystów jazzowych na świecie, autor ponad 30 albumów, mistrzowski improwizator post-bopu, fusion, jazzu współczesnego, jazz funku, R&B, a także wykładowca na New York University. Podczas swojego występu na Targu Węglowym zagrał "How deep is the ocean" Irvinga Berlina, dwie kompozycje własne ("Down D" i "Heck of a job", obie wspólnie z Możdżerem), oraz Preludium c-moll Chopina i, na koniec, "House of the Rising Sun". W trakcie wykonywania tego ostatniego utworu zdjęcie z serii "przy pracy" zrobił mistrzowi Maciej Moskwa.
12. Krystyna Janda

Zdjęcie: Roman Jocher

Ostatnim wydarzeniem drugiej edycji festiwalu Solidarity of Arts (8 września 2010 roku w Polskiej Filharmonii Bałtyckiej) była gdańska premiera spektaklu "Biała Bluzka" na podstawie opowiadania Agnieszki Osieckiej, w reżyserii Magdy Umer. Podpisywanie zdjęcia na którym widać Krystynę Jandę jest o tyle wygodne, że można bez ryzyka ograniczać liczbę znaków/słów sformułowań bezpiecznych: "należy do największych..." czy "jest jedną z najlepszych...". Jest tak ponieważ Krystyna Janda do żadnej grupy najlepszych nie należy. To jest klasa Meryl Streep, aktorka od wielu lat grająca w swojej własnej, przez wszystkich z niedowierzaniem obserwowanej i podziwianej lidze. Sztuka traktuje o życiu pewnej kobiety w czasach stanu wojennego i w gorzko-absurdalnie dowcipny i mądry sposób opowiada o życiu w tamtej Polsce. Druga edycja festiwalu przypadła w trzydzieste, sierpniowe urodziny Solidarności.
13. Biserka Danova-Pilarska

Zdjęcie: Piotr Manasterski

Oto Biserka Danova-Pilarska, solistka The Bulgarian Voices – Angelite, w Polskiej Filharmonii Bałtyckiej 13 sierpnia 2011 roku. Jeden z najznakomitszych i najbardziej rozchwytywanych chórów żeńskich na świecie był ozdobą koncertu Orkiestry Świata Grzecha Piotrowskiego, otwierającego trzecią edycję festiwalu. Dla ścisłości: Angelite są ozdobą każdego koncertu, którego motywem przewodnim jest muzyka świata. Powyższe wydarzenie miało tę wadę, że chórzystki oraz kilkunastu znakomitych solistów i solistek, obejrzeć mogło tamtego wieczoru tylko tyle osób, ile pomieścić mogła Polska Filharmonia Bałtycka. W 2013 roku planujemy wyeliminować to niewygodne ograniczenie. 17 sierpnia The Bulgarian Voices – Angelite wystąpią u boku Bobbiego McFerrina podczas McFerrin+, czwartego widowiska z serii "+" na gdańskiej Ołowiance.
14. I, CULTURE Orchestra's brass band

Zdjęcie: Piotr Manasterski

Oto sekcja dęta kulturalnej wizytówki Polskiej Prezydencji w Radzie Unii Europejskiej, czyli znakomitej orkiestry I, CULTURE. Trudności z zachowaniem powagi w obecności fotografa jej członkowie rekompensują imponującą grą na swoich instrumentach. W 2011 roku należeli do 111 najbardziej utalentowanych młodych muzyków z Polski, Armenii, Azerbejdżanu, Białorusi, Gruzji, Mołdawii i Ukrainy, których pod szyldem I, CULTURE zebrał Instytut Adama Mickiewicza. Bezpośrednio przed oficjalnym otwarciem trzeciej edycji Solidarity of Arts, 12 sierpnia 2011 roku, sekcja dęta pod kierownictwem Roda Franka – pierwszego trębacza London Symphony Orchestra i piłkarza Leeds United w latach 1969-1971, na zdjęciu w czerwonej kurtce – zadbała o muzyczną oprawę uroczystości odciśnięcia dłoni laureatów Nagród Prezydenta Miasta Gdańska w Alei Gwiazd. Inauguracyjny koncert pełnego składu I, CULTURE Orchestra odbył się w ramach naszego festiwalu w Polskiej Filharmonii Bałtyckiej 24 sierpnia 2011 roku. Od tego czasu orkiestra grała w tak prestiżowych miejscach jak Berliner Philharmonie, Royal Festival Hall w Londynie czy Teatro Real w Madrycie. W ramach tournée w 2013 roku I, CULTURE planuje koncerty w Skandynawii.
15. Marcus+

Zdjęcie: Dariusz Kula

Projekty "+" nie są przedsięwzięciami do których łatwo zachować dystans, ale autor zdjęcia Dariusz Kula podjął godną podziwu próbę. Przygląda się sprawie z wysokości wysięgnika i na chłodno wzbogaca całość o kontekst geograficzny. Przy montażu scen, ustawianiu świateł i nagłośnienia oraz przy budowie scenografii przez 4 dni poprzedzające koncerty (to zdjęcie zostało zrobione w przeddzień widowiska Marcus+, 19 sierpnia 2011 roku) pracuje około 100 osób. Próby muzyczne w budynku Polskiej Filharmonii Bałtyckiej (z lewej strony kadru) zaczynają się 2 dni przed koncertem. Czyli, z perspektywy tego konkretnego naciskania spustu migawki, właśnie trwają.
16. Louis Cato, Edmar Castaneda

Zdjęcie: Piotr Manasterski

Na tym zdjęciu (w tym objęciu) odbija się energia widowisk "+" i festiwalu Solidarity of Arts. Oto genialny perkusista Louis Cato oraz jeden z najwybitniejszych harfistów świata Edmar Castaneda tuż po wspólnym graniu podczas widowiska Marcus+ na scenie plenerowej Polskiej Filharmonii Bałtyckiej, 20 sierpnia 2011 roku. Obaj bardzo młodzi (a już) wirtuozi zrobili na publiczności (która przyszła przecież zobaczyć wielkich: Marcusa Millera, Leszka Możdżera, Tomasza Stańkę) wrażenie kolosalne. Cato jest jednym z muzyków uczestniczących w najnowszym projekcie Bobby'ego McFerrina SpiritYouAll, dzięki czemu już 17 sierpnia 2013 roku zobaczymy go w Gdańsku na głównej scenie widowiska McFerrin+.
17. Marcus Miller, Trilok Gurtua

Zdjęcie: Dariusz Kula

Pochodzący z Bombaju Trilok Gurtu (najlepszy żyjący perkusista świata według plebiscytu Drum Magazine z 1999 roku) oddaje honory Marcusowi Millerowi pod koniec porannej próby, 20 sierpnia 2011 roku. Wieczorem w trakcie koncertu Trilok zrobił coś bardzo podobnego witając gospodarza widowiska Marcus+ na scenie jako "kapitana statku" i wywołując u niego podobną do widocznej na zdjęciu reakcję: naturalnej radości i naturalnego zmieszania. W głębi siedzą dwaj znakomici muzycy zespołu Triloka, obaj doceniający ulotność chwili: basista Johann Berby (w środku) oraz kompozytor jazzowy, saksofonista i keyboardzista Andy Suzuki (z lewej, za Marcusem).
18. Tomasz Stańko

Zdjęcie: Joanna Pieczara

Pianista, keybordzista i kompozytor Craig Taborn, wybitny perkusista jazzowy Joey Baron (znany między innymi ze wspólnych projektów z Billem Frisellem i Stanem Getzem), oraz wspaniali polscy jazzmeni: kontrabasista Sławomir Kurkiewicz i pianista Dominik Wania. Oto jak poważne konsekwencje miało zaproszenie przez Marcusa Millera do udziału w widowisku Marcus+ (20 sierpnia 2011) największego polskiego trębacza Tomasza Stańki (na scenie drugi z lewej, między Tabornem i Baronem). Tomasz Stańko zawsze przyciąga do siebie muzyków niezwykłych, a jego sety są ozdobą wieczoru dla najbardziej wymagającej części publiczności koncertów "+". Rok później równie niesamowity zespół Stańki (tym razem gospodarza projektu) tworzyli oprócz Kurkiewicza legendarna Marilyn Mazur, brazylijski gitarzysta Nelson Veras, kubański pianista David Virelles i amerykański perkusista z Detroit, Gerald Cleaver.
19. Angélique Kidjo

Zdjęcie: Adam Warżawa

Angélique Kidjo należy do wokalistek, które dobrze rozpoznają najlepszy moment do zejścia ze sceny. Podczas widowiska Marcus+ (20 sierpnia 2011) zdecydowała się na ten krok pod koniec swojego występu, chociaż ten nawet bez schodzenia był zwyczajnie (czy nadzwyczajnie) porywający. Urodzona w Beninie artystka jest ikoną współczesnej World Music oraz jedną z najsłynniejszych muzycznych ambasadorek Afryki. Jej aktywność (na scenie i poza nią) regularnie zawstydza młodszych. Nikogo nie zdziwiło, że była jedną z pierwszych gwiazd, której Marcus Miller zaproponował udział w swoim gdańskim koncercie. Jeden z nielicznych fotografów, który nie dał się zaskoczyć i w zaistniałych okolicznościach zrobił artystce (w miarę) ostre zdjęcie nazywa się Adam Warżawa.
20. Kenn Hicks, Marcus Miller

Zdjęcie: Joanna Pieczara

Na tym zdjęciu wybitny tenor Kenn Hicks i gospodarz największego widowiska jazzowego 2011 roku Marcus Miller wspólnie wykonują klasyk pod tytułem Amazing Grace. Rzecz miała miejsce 20 sierpnia, a propozycję dodania Kenna do listy gości specjalnych koncertu kierownik muzyczny Marcus Miller przedstawił nam równo siedem dni wcześniej, 13 sierpnia o 6:34 rano czasu środkowoeuropejskiego. Wyzwaniu organizacyjnemu dzielnie stawiliśmy czoła, ale dla nikogo (może poza Marcusem) nie było oczywiste w jaki sposób śpiewak operowy odnajdzie się w jazzowej formule wydarzenia. Odnalazł się. Zachęcamy do wpisania "Amazing Grace Marcus Miller Kenn Hicks" w wyszukiwarkę serwisu youtube.
21. Jürgen Geiger, Johannes Skudlik, Bernhard Buttmann

Zdjęcie: Piotr Manasterski

Na tej fotografii wybitny interpretator utworów Vladimira Horowitza Jürgen Geiger (z lewej) oraz organista tytularny w XIII-wiecznym kościele św. Sebalda w Norymberdze Bernhard Buttmann (z prawej) skupiają pewną część swojej uwagi na światowej sławy dyrygencie i organiście Johannesie Skudliku (w środku). Geiger to wieloletni uczeń Skudlika, a wymieniona trójka to pochodzący z Bawarii wirtuozi, którzy do Gdańska przyjechali na zaproszenie największego z największych, Milesa Davisa muzyki organowej, organisty tytularnego kościoła św. Eustachego w Paryżu, Jeana Guillou. Wielkie organy symfoniczne, 8 pozytywów (niektóre z nich rozmieszczone wśród publiczności – światowej klasy specjalistów gry na tych instrumentach było tego wieczoru na scenie i poza nią w sumie ośmiu), fortepian, dyrygent oraz perkusja, a także wypełniona po brzegi Polska Filharmonia Bałtycka. Tak wyglądała polska premiera wielkiego międzynarodowego projektu autorstwa Guillou pt. La Révolte des Orgues, która miała miejsce 2 września 2011 roku i była częścią koncertu zamykającego trzecią edycję festiwalu Solidarity of Arts. Tego samego wieczoru oprócz organowej rewolty gdańska publiczność miała okazję podziwiać światową premierę Czterech tańców heweliańskich Pawła Szymańskiego.
22. Maxim Vengerov, Maria Włoszczowska

Zdjęcie: Dariusz Kula

Wspólny koncert jednego z najlepszych skrzypków naszych czasów Maxima Vengerova z młodą polską skrzypaczką Marią Włoszczowską otworzył 8 sierpnia 2012 roku czwartą edycję festiwalu Solidarity of Arts. W wypełnionej po brzegi Polskiej Filharmonii Bałtyckiej muzycy wykonali Chaconne z II Partity na skrzypce solo d-moll BWV 1004 J.S. Bacha, Sonaty kościelne Mozarta, Wokalizę Rachmaninowa oraz Medytacje Masseneta i Czajkowskiego. Był to pierwszy duży koncert Vengerova przy akompaniamencie organów, na których zagrał prof. Roman Perucki. Koncert został zarejestrowany i wydany na płycie CD, a Maestro Vengerov, który po występie odcisnął swoją dłoń w Alei Gwiazd na dziedzińcu Filharmonii, będzie po raz drugi z rzędu jedną z wielkich gwiazd festiwalu Solidarity of Arts. Na zakończenie piątej edycji, 8 września 2013 roku, wystapi w PFB z Orkiestrą Kameralną im. Yehudi Menuhina z Gstaad.
23. Rob Bacon, Chaka Khan

Zdjęcie: Anna Rezulak

Oto urodzony w Detroit Rob "Fonksta" Bacon. Producent, autor piosenek oraz znakomity gitarzysta. Występował i nagrywał u boku takich ikon jak Mick Jagger czy Stevie Wonder, a jego wiedza i powszechne zaufanie, którym cieszy się w przemyśle muzycznym, pozwalały mu (na przykład) kierować muzycznie wczesnymi projektami Beyoncé i Destiny's Child. Do tego skróconego (przez co być może krzywdzącego) cv, można bezpiecznie dopisać, że Rob "Fonksta" Bacon miał szczęście stać obok Chaki Khan w momencie, w którym Anna Rezulak nacisnęła spust migawki obdarzając świat jednym z najbardziej intrygujących koncertowych zdjęć w historii festiwalu Solidarity of Arts. Rzecz miała miejsce 11 sierpnia 2012 roku w trakcie wykonywania utworu "I'm every woman", niedługo po tym jak Chaka zadedykowała go wszystkim dziewczynom na Ołowiance. Swoją drogą: jakiego wyczucia wymaga zrobienie takiego właśnie zdjęcia w trakcie tego konkretnego utworu? Olbrzymiego.
24. Chaka Khan

Zdjęcie: Dariusz Kula

"Czy w tym miejscu ktoś zapewnia jakąkolwiek ochronę, czy tu może wejść każdy?" rzucił wyraźnie szczęśliwy Quincy Jones na widok Chaki Khan wchodzącej do jego garderoby w trakcie widowiska Stańko+. Przepraszamy, ale w jej przypadku nie jest łatwo poprzestać na jednym zdjęciu. Tamtego wieczoru (11 sierpnia 2012 roku) nazywana królową soul-funku 10-krotna laureatka nagród Grammy i posiadaczka doktoratu honoris causa Berklee College of Music wyglądała kapitalnie, śpiewała kapitalnie, lekko, a cały jej set miał doskonałą energię. Zaśpiewała po kolei: "I feel for you", "Tell me something good", "Sweet thing", "I’m every woman" i "Ain’t nobody". To była klasa światowa, typ bezwysiłkowy. Chaka i jej muzycy o mały włos nie ukradli całego widowiska, a nie ukradli go tylko dlatego, że tuż po niej na scenie środkowej (po raz kolejny) pojawił się doskonały NDR Bigband oraz (po raz pierwszy) Quincy Jones, wieloletni przyjaciel i mentor artystki. Nie każdy wie, że Chaka Khan, która wielką karierę zaczynała na początku lat 1970-tych, była jedną z oryginalnych wykonawczyń wielkiego hitu Jonesa pt. "Stuff like that" z 1978 roku.
25. NDR Bigband

Zdjęcie: Dariusz Kula

Quincy Jones postawił jeden bardzo poważny warunek zanim zgodził się na swój pierwszy w życiu występ w Polsce, czyli na udział w widowisku Stańko+. Prosił o kompetentną orkiestrę. Tak naprawdę nie prosił, tylko dał do zrozumienia, że w grę wchodzą dwie orkiestry związane z niemieckimi państwowymi rozgłośniami radiowymi, w tym Bigband Radia Północnych Niemiec, NDR. Ogniwem łączącym to zdjęcie z poprzednim jest pierwszy puzonista Bigbandu, pochodzący z Pensylwanii amerykanin i obywatel świata, Dan Gottschall (trzeci od frontu, z najbardziej widocznym, choć niezbyt ostrym profilem). Otóż Dan – nagrywający własne płyty solista i wykładowca w hamburskiej Wyższej Szkole Muzyki i Teatru, który (tu przechodzimy do ogniwa) pracował z Chaką Khan już w 1992 roku przy jej ósmym albumie studyjnym "The Woman I am" – daje dobre wyobrażenie na to, jakiego kalibru muzycy tworzą NDR Bigband. Oprócz specjalnie przygotowanej składanki "Danzig Mosaic", muzycy NDR zagrali dla nas "Jazz at the Movies: Little Suite Concertante for Big Band" (z Tomaszem Stańką), dwie kompozycje Krzysztofa Komedy ("Bariery" i "Kołysanka Rosemary" w aranżacji i pod batutą Adama Sztaby) oraz standardy: "Airmail Special" (z niezapomnianym solo na puzonie właśnie Dana Gottschalla), "Manteca", "The Midnight Sun Will Never Set" oraz największy hit Quincy Jonesa, "Soul Bossa Nova", pod batutą samego mistrza. Tu na pierwszym planie do nut prawą reką sięga inny puzonista NDR, Ingo Lahme.
26. Quincy Jones, Mika Urbaniak

Zdjęcie: Dariusz Kula

Oprócz Bigbandu NDR zaszczyt przebywania na jednej scenie z Quincy Jonesem spotkał między innymi Mikę Urbaniak, która na tym zdjęciu (z 11 sierpnia 2012 rano) mierzy się z "I'm beginning to see the light" Duka Ellingtona, utworze nagranym w 1945 roku przez Ellę Fitzgerald. Jones nie omieszkał przypomnieć o nagraniu Elli bezpośrednio przed wyjściem Miki na scenę w trakcie widowiska Stańko+. I ta mimo to nie zemdlała. Naturalnie dla Quincy'ego Jonesa Ella Fitzgerald to po prostu (wprawdzie pół pokolenia starsza, ale jednak) koleżanka, dla której aranżował muzykę, której utwory produkował i która występowała na jego płytach (patrz/posłuchaj Back on the Block z 1989 roku). O kopie (w sensie zastrzyku energii), który w czasie prób do Stańko+ swoją obecnością i entuzjazmem dawał pozostałym wykonawcom Quincy Jones, krążą legendy. Autorem fotografii tego konkretnego szturchnięcia jest Dariusz Kula.
27. Ribbon concerto

Zdjęcie: Dariusz Kula

Leżący na ławce człowiek w czerwonym podkoszulku był jedną z (tysięcy) ofiar eksperymentu autora instalacji przestrzennej "Koncert na wstążki", wybitnego polskiego grafika Jerzego Janiszewskiego. Zorganizowana przez Europejskie Centrum Solidarności instalacja na prawie półtora miesiąca (od 17 sierpnia do 30 września 2012 roku) zmieniła wygląd i atmosferę skweru przy Wielkim Młynie w Gdańsku. Za chwilę wybudzi się (ten człowiek na ławce) z wielominutowej drzemki, usiądzie zamyślony i zapali porannego papierosa. Wtedy mocniejszy podmuch wiatru jeszcze bardziej przesunie tysiące dziesięciometrowych wstążek w lewo, odsłoni zupełnie słońce i, wspólnie z szumem przepływającego przez skwer Kanału Raduni i odgłosami ptaków, utworzy ścieżkę dźwiękową do opisywanej sceny. Na koniec (ku zdumieniu człowieka w czerwonym podkoszulku) autor fotografii wejdzie w jej kadr z prawej strony i ruszy z drugim aparatem za uciekającymi wstążkami. Powyższy opis oddaje wiele, mimo to zachęcamy do obejrzenia zdarzenia: youtu.be/XF2ZEIuFdhU. Odczarowywanie przestrzeni miejskiej dla sztuki to jedna z misji festiwalu Solidarity of Arts.
28. Ernst van Tiel, Marcin Dorociński

Zdjęcie: Dariusz Kula

Napisana przez wybitnych kompozytorów (w tym Strawińskiego i Schönberga) w latach 1943-44 kantata "Genesis" to utwór składający się z siedmiu części rozpisanych na narratora, głosy solowe, chór i orkiestrę. W tym konkretnym momencie jego wykonania narrator (stojący tyłem Marcin Dorociński) tylko z pozoru zachowuje większy spokój od wybitnego holenderskiego dyrygenta Ernsta van Tiela, wykonawcy nagrodzonej Oskarem muzyki do filmu "Artysta" z 2011 roku i dyrektora artystycznego orkiestry Polskiej Filharmonii Bałtyckiej. Van Tiel znany jest między innymi z tego, że nie ucieka od wyzwań polegających na zastępowaniu w ostatniej chwili (często również światowej klasy) dyrygentów wielkich przedsięwzięć muzycznych. Wieczorem 2 września 2012 roku po raz kolejny (więcej niż) stanął na wysokości zadania zastępując Yuri Bashmeta. Kantata "Genesis", której wykonanie zamykało czwartą edycję festiwalu Solidarity of Arts, nigdy wcześniej nie była wystawiana w Polsce.
29. Robert McFerrin

Zdjęcie: James Abresch, Courtesy of The Metropolitan Opera Archives

Oto najstarsza i jednocześnie najbardziej aktualna, bo dotycząca widowiska McFerrin+ (17 sierpnia 2013), fotografia urodzinowego zestawu. Najnowszy projekt (i płyta) Bobby’iego McFerrina pt. SpiritYouAll jest hołdem dla Roberta McFerrina Seniora (na zdjęciu), ojca artysty, wybitnego śpiewaka operowego, pierwszego czarnoskórego mężczyzny w historii, który wystąpił w Metropolitan Opera. SpiritYouAll to muzyka z pogranicza gospel i soul: przejmująco piękna, o której Bobby McFerrin mówi, że jest “podróżą w głąb mojej duszy.” W projekcie uczestniczy oprócz Bobby'iego 6 muzyków, między innymi znani z minionych edycji Solidarity of Arts Gil Goldstein i Louis Cato. W pierwszej połowie 2013 roku Bobby McFerrin zaprezentował SpiritYouAll w najznakomitszych salach koncertowych świata, m.in. w Boston Symphony Hall, San Francisco Symphony i Los Angeles Philharmonic. Autorem zdjęcia jest James Abresh, a dzielimy się nim dzięki uprzejmości archiwum Metropolitan Opera.
30. Marcus+

Zdjęcie: Adam Warżawa

Zdjęcie Adama Warżawy (któremu nadaliśmy roboczy tytuł "sens całego zachodu" i które kończy naszą urodzinową galerię) przedstawia reakcję publiczności na pojawienie się na scenie środkowej widowiska Marcus+ (20 sierpnia 2011) Marcusa Millera z klarnetem basowym. Zapraszamy do Gdańska na kolejne edycje festiwalu Solidarity of Arts, bo bez Was nic nie ma sensu.
1. Stańko+

Bild: Dariusz Kula

Von Michael Nyman, der insgeheim auf der Bühne Fotos knipst, durch Naná Vasconcelos der sich im Tanz verliert, durch Marcus Miller, der spontan einhändige Liegestütze macht, durch die wahnsinnige Angélique Kidjo und den unbezwingbaren Quincy Jones, bis auf den Mann in dem roten T-Shirt, der mitten im Ribbon Concerto einschläft und aufwacht (und seine morgendliche Zigarette anzündet). Es freut uns, dass sich das Solidarity of Arts Festival (unter anderen Dingen) außerordentlich gut fotografieren lässt. Wie zum Beispiel das Publikum hier bei Stańko+, 11 August 2012, in einer Aufnahme von Dariusz Kula. Herzlich wilkommen in unserer Geburtstagsgalerie.
2. Fully Fullwood's Tosh meets Marley

Bild: Piotr Manasterski

Mit diesem Foto möchten wir auf einen gewissen Mehrwert von Solidarity of Arts Festival hinweisen. Man sieht hier Musiker von Fully Fullwood's Tosh meets Marley am 18. August 2009 am Strand von Putziger Wiek in der Stadt von Reda spazierengehen. Es geht nämlich um folgendes: nur selten haben die ausländischen Stars, die zum Festival hierher kommen, eine Ahnung von der Schönheit und Besonderheit der Gegend um Gdańsk. Wenn sie aber das Glück haben ein paar Tage vor den Proben anzukommen (und den Willen Spaziergänge zu machen), dann verlassen sie uns (Polen) als Übertretene. Als Gastgeber könnten wir kaum mehr zufrieden sein.
3. John Kent Harrison, Anna Paquin, Marcia Gay Harden

Bild: Piotr Manasterski

"Ich dachte, dass die Geschichte von Irena Sendler, die während des Zweiten Weltkrieges ungefähr 2500 Kinder aus dem Warschauer Ghetto in Sicherheit gebracht hatte, ist eine die vielleicht auch außerhalb Polens besser bekannt sein dürfte." - sagt John Kent Harrison hier, dessen Film "The Courageous Heart of Irena Sendler" seine Europäische Premiere beim 2009 Solidarity of Arts in Gdańsk feierte. Auf dem Foto sind auch Oscarpreisträgerinnen Anna Paquin (Irena Sendler) und Marcia Gay Harden (Janina Krzyżanowska, die Mutter Irenas) zu sehen, die am selben Abend (31 August 2009) ihre Handabdrücke in der Sternenallee auf dem Hof der Polnischen Ostseephilharmonie hinterlassen hatten.
4. Michael Nyman, Motion Trio

Bild: Piotr Manasterski

Es herrscht keine Einigkeit hinsichtlich dieser Aufnahme. Es besteht nämlich ein Verdacht auf eine geplannte Handlung von Michael Nyman, egal wie spontan es aussehen mag. Sicher ist, dass nicht jeder Klavierspieler bei einer Philharmonieaufführung seine Kamera griffbereit hat. Der weltberühmte Komponist photographiert hier das Polnische Akkordeonterzett Motion Trio mittendrin in einem gemeinsamen Konzert in der Polnischen Ostseephilharmonie, zum Abschied des ersten Solidarity of Arts Festivals, am 3. September 2009. Das Trio arrangierte die bekanntesten Musikstücke von Nyman für Akkordeon, um sie dann bereits im Mai 2009 in London zusammen mit Michael Nyman Band zum ersten Mal aufzuführen und auch aufzunehmen (Michael Nyman & Motion Trio Acoustic Accordions, MN Records, 2009).
5. Naná Vasconcelos

Bild: Roman Jocher

Am 18. und 19. August 2010 leitete der brasilianische Latin Percussion Star Naná Vasconcelos in dem Ostsee Kulturzentrum eine serie von seinen berühmten Organic Workshops, Eintritt frei. Auf diesem Foto tanzt Naná zu der Musik, die die Anwesenden mit ihren Händen, Füßen und Stimmen hervorbringen. Nur selten war Maestro Vasconcelos mit der Kohärenz der Klangwirkung zufrieden genug, um sie auf diese Weise genießen zu können. Es waren auch ganz spezielle Momente für alle Teilnehmer: sie merkten dann, dass sie alle zusammen allein mit ihren Körpern eine fesselnde Musik zu produzieren imstande sind. Was genau die Botschaft war, die Naná in Gdańsk rüberzubringen versuchte.
6. Magdalena Cielecka, Maja Komorowska

Bild: Maciej Moskwa

In ihrer kurzen Dankesrede gleich nachdem das Foto gemacht wurde, die gerührte polnische Schauspielerin Maja Komorowska (rechts) versprach den Anwesenden, dass sie nicht an ihren Lorbeeren ausruhen wurde. Sie hatte vor zu lernen (damals, am 20. August 2010 - also es ist mittlerweile fertig und abgeschlossen) den Computer zu benutzen. Sie teilte auch mit, dass dank ihres Sohnes (die Enkelkinder hatten nicht genug Geduld) war sie jetzt (schon damals) imstande SMS zu schicken. Die Antwort auf ihre erste SMS ("Ich liebe dich, Sohn") lautete "Gut gemacht, Mutti". Die Gewinner der Neptun Preise (die Preise des Präsidenten der Stadt Gdańsk) sind polnische und ausländische Künstler, deren Arbeit in Gdańsk besonders geschätzt ist. Zwischen 2006 und 2012 waren Andrzej Wajda, Volker Schlöndorff, Jan A.P. Kaczmarek, Krystyna Janda, Jerzy Janiszewski, Agnieszka Holland, Krzysztof Penderecki und Leszek Możdżer unter ihnen. Die Preisverleihung ist seit 2009 ein wichtiger Teil des Solidarity of Arts Festivals – eine Veranstaltung der nie an herzerwärmenden Geschichten fehlte. Die Frau links heißt Magdalena Cielecka und ist selbst eine hervorragende Schauspielerin.
7. Zohar Fresco

Bild: Maciej Moskwa

Jedes Jahr nehmen wir beträchtliche Mühen in Kauf um möglichst viel Leute darüber zu informieren, dass in Gdańsk einzigartige Kulturveranstaltungen stattfinden. Wenn polnischer Komponist Paweł Mykietyn und niederländischer Dirigent Reinbert de Leeuw in die Stadt kommen, dann ist auch großformatige Werbung über einer der schönsten Gassen der Altstadt (Długa Straße) zu erdulden. Am Morgen des 20. August 2010 dokumentierte unser Fotograf (an diesem Tag war es Maciej Moskwa) den Großdruck in einem sonderlichen Moment: auf dem Foto sieht man nämlich vor den zwei Frauen (die eine trägt zwei kleine Bundesrepublik Fahnen, die andere eine weiße Zuckerwatte), einen Israeli mit türkischen Vorfahren namens Zohar Fresco. Er ist ein weltbekannter Perkussion- und Rahmentrommel-Musiker, der am nächsten Tag mit seiner bewegenden, außergewöhnlichen Aufführung beinahe den anderen Stars die Show (Możdżer+) stahl. Während des Konzerts machte - zwar bewusst, also weniger anekdotisch - derselbe Maciej Moskwa noch eine Aufnahme von Zohar. Sie ist auch in dieser Auswahl, also bitte blättern Sie weiter.
8. Marcus Miller

Bild: Adam Warżawa

Es ist zwar möglich sich ein Projekt wie Możdżer+ auszudenken und (mit viel Hilfe von guten Leuten) es auch durchzuführen, aber es ist nicht möglich die Weltklasse-Musiker zu ähnlicher Spontanität zu überreden. Auf jeden Fall in den Vertrag ist solches Benehmen kaum einzubeziehen. Marcus Miller (der auf diesem Foto 51 ist und - zu Protokoll - nicht einen, sondern fünf einhändige Liegestütze macht) ist einer von jenen Künstlern, die genau wissen wie man ein Event ein wenig mehr speziell macht. Die Handabdruckveranstaltungen (die großen Stars des Festivals in der Hauptrolle) finden jährlich seit 2009 im Hof der Polnischen Ostsee Philharmonie statt. Zur Freude von tausenden seiner polnischen Fans kam Marcus Miller im August 2011 nach Gdańsk zurück um sein eigenes "+" Projekt zu leiten.
9. Leszek Możdżer, Naná Vasconcelos

Bild: Michał Rumas/KFP

Das Orange-artige (oder der Planet Mars-artige) Objekt auf dem Bildschirm links von der rechten Bühne ist Cabaça, ein aufgeschnittener, ausgehöhlter Flaschenkürbis, der als Resonanzkörper des Musikinstruments Berimbau dient. Auf der rechten Bühne beenden gleich ihren gemeinsamen Auftritt Leszek Możdżer, der Musikdirektor der Możdżer+ Show (die am 21. August 2010 statt fand), und Naná Vasconcelos' (der seit 1960er Jahren als Meister des Berimbau gilt). Diese von Michał Rumas aus der Spitze des FoHs gemachte Aufnahme zeigt (unter anderem) warum wir auf den altstädtlichen Freiluftort von Targ Węglowy (Kohlenmarkt) bei späteren "+" Projekten verzichten mussten. Zum Glück ist der geräumige Platz bei der Polnischen Ostsee-Philharmonie (im Einsatz seit 2011) nicht weniger schön.
10. Zohar Fresco

Bild: Maciej Moskwa

Hier gibt es weder Fahnen noch Zuckerwatten, sondern ein Zohar Fresco, der während des Możdżer+ Konzerts am 21. August 2010 leidenschaftlich zu Werke geht. Man sieht ihn auf dieser Aunahme mitten in einer musikalischen Ferngespräch mit Naná Vasconcelos. Nach einem Solo, wurde Zohar von Lars Danielsson in der Aufführung von dessen "Psalmen" begleitet. Dann kam auch Leszek Możdżer auf die Bühne und das Możdżer-Danielsson-Fresco Trio spielte noch "Suffering" and "Asta" von Danielsson, ein Lied aus dem 16. Jahrhundert namens "Sortello", und "Smells like Teen Spirit" von Nirvana. Mehr als eine Viertel Million Mal wurden die YouTube Filme von diesem Teil des Konzerts angesehen, was eher passabel ist, besonders für eine Musik die nicht gerade als "Pop" gilt. Das Solo von Zohar kann unter folgendem Link youtu.be/uo1BB0eIqfQ wiederholend genießt werden.
11. John Scofield

Bild: Maciej Moskwa

Seine unauffällige, auf Musik mehr als auf Entertainment konzentrierte Weise konnte vielleicht diejenigen, die sich nicht so gut auskennen täuschen. Sie meinten vielleicht, er sei einfach einer der vielen sehr guten amerikanischen Musikern, die an diesem Możdżer+ Abend aufführten. Diejenigen aber, die sich besser auskennen, wussten ziemlich genau welches Glück es war, dass er die Einladung des Gastgebers Leszek Możdżer nach Gdańsk zu kommen angenommen hatte. John Scofield gilt (neben Pat Metheny und Bill Frisell) als einer der bedeutendsten Jazz-Gitarristen der Welt. Seine Diskografie besteht aus über 30 eigenen Alben, er wird als ein Meister der Improvisation innerhalb Post-bop, Fusion, Modern Jazz, Jazz Funk und R&B bezeichnet. In seiner "Freizeit" unterrichtet er an der New York University. Während der Możdżer+ Show spielte er (zusammen mit Steve Swallow, Bassgitarre, und Bill Stewart, Schlagzeug) "How deep is the ocean" von Irving Berlin, dann zwei eigene Kompositionen ("Down D" und "Heck of a job", beide mit Możdżer als Gast), und "Präludium c-moll" von Chopin, gefolgt von "House of the Rising Sun". Maciej Moskwa nahm dieses Foto mitten in "House of the Rising Sun" auf.
12. Krystyna Janda

Bild: Roman Jocher

Am 8. September 2010 in der Polnischen Ostsee Philharmonie fand die letzte Veranstaltung des zweiten Solidarity of Arts Festivals statt. "Biała Bluzka" ist ein Theaterstück der polnischen Dichterin und Schriftstellerin Agnieszka Osiecka bei dem Magda Umer Regie führte. Es erzählt, auf eine sowohl echt bittere als auch wunderbar humorvolle Weise, die Geschichte einer Frau (namens Elżbieta, gespielt von Krystyna Janda) zur Zeit von polnischen Kriegsrecht der frühen 1980er Jahre. Das Gute an der Aufgabe ein Foto von Krystyna Janda (oben) zu beschriften besteht darin, dass man an Wörtern/Buchstaben der gefahrlosen Ausdrücken wie "sie ist eine der besten…" oder "sie ist eine der größten…" sparen kann. Krystyna Janda ist nicht eine der besten und größten polnischen Schauspielerinnen. Sie spielt seit Jahrzehnten in einer eigenen Klasse und alle anderen (wir auch) schauen einfach zu und sind froh im selben Zeitalter wie die Größte zu leben. Es war uns wichtig das Stück nach Gdańsk auch darum ausgerechnet in 2010 zu bringen, weil die aus Gdańsk stammende Solidarność (die Gewerkschaft, die den Kommunismus nicht nur in Polen aber in der ganzen Mittel-/Osteuropa zu Ende brachte) genau 30 Jahre früher, im August 1980 entstand.
13. Biserka Danova-Pilarska

Bild: Piotr Manasterski

Sie heißt Biserka Danova-Pilarska und ist eine der Stars in dem mit Stars gespickten Frauenchor The Bulgarian Voices – Angelite. Man kann ruhig sagen, dass Angelite eine der Geheimwaffen des World Orchestra by Grzech Piotrowski waren, das das dritte Solidarity of Arts Festival am 13. August 2011 mit einer außergewöhnlichen World Music Aufführung öffnete. Diese hatte jedoch Nachteile, nämlich die Angelite konnten an jenem Abend von lediglich 1000 Zuschauern bewundert werden, weil so viel die offiziele Kapazität der Polnischen Ostsee Philharmonie beträgt. Neulich kam uns Bobby McFerrin zur Hilfe um ähnliche Ungelegenheit in der nahen Zukunft zu vermeiden. Er lud den Chor zu seiner McFerrin+ Show ein, die am 17. August 2013 auf dem Hof (Kapazität 20,000) der Ostsee Philharmonie stattfindet. Eintritt frei.
14. I, CULTURE Orchestra's brass band

Bild: Piotr Manasterski

Das Blasensemble des I, CULTURE Orchesters bestand mitten 2011 aus diesen jungen Leuten. Es war der 12. August 2011 und vor wenigen Minuten hörte ihre kurze Aufführung während der ersten Handabdruckveranstaltung des dritten Solidarity of Arts auf. In dem Foto von Piotr Manasterski geben einige von denen eher schwaches Zeichen von Vertrauenswürdigkeit, an ihrem musikalischen Können ist aber nicht zu zweifeln. Das I, CULTURE Orchester wurde 2011 als einer der Hauptpfeiler des ausländischen Kulturprograms der polnischen EU-Ratspräsidentschaft gegründet. Es bestand aus 111 jungen und sehr begabten Instrumentalisten aus Polen und den Ländern der Östlichen Partnerschaft (Armenien, Aserbaidschan, Weißrussland, Georgien, Moldawien und der Ukraine). Die Weltpremiere des Orchesters fand im Rahmen unseres Festivals in der Polnischen Ostsee Philharmonie am 24. August 2011 statt. Seitdem hat I, CULTURE unter anderen in der Berliner Philharmonie, dem Royal Festival Hall in London und dem Teatro Real in Madrid aufgetretten. Ihre 2013 Tournee führt (unter anderem) durch Skandinavien. Falls Sie wissen wollten wer der Man in der roten Jacke ist: er heißt Rod Franks und war damals in Gdańsk Dirigent des Blasenensembles von I, CULTURE. Besser bekannt ist er vielleicht als haupt Trompeter bei dem London Symphony Orchester und als der ehemalige Fußballspieler der Leeds United zwischen 1969 und 1971. An diesem Abend war es allen Anwesenden klar, dass ihn die jungen Musiker sehr lieb haben. Oder auch sind sie alle sehr gute Schauspieler.
15. Marcus+

Bild: Dariusz Kula

Es ist nicht einfach die "+" Projekte im richtigen Größenverhältnis zu sehen, aber es wird einfacher dank unserem Fotograf Dariusz Kula. Es ist der 19. August 2011, der Morgen am Tag vor dem Markus+ Konzert, und die meisten Musiker proben gerade in dem Backsteinbau der Polnischen Ostsee Philharmonie links. Ungefähr 100 Leute beginnen ihre Arbeit vor Ort 4 Tage vor einer "+" Show, um die Bühnen, das Bühnenbild, Lichter, Sound und die Großbildschirme rechzeitig bereitzustellen. Auf der Aufnahme ist auch die Alley of the Stars zu sehen, die eigentlich keine Allee, sondern ein Hofraum zwischen dem kleinen Backsteinbau (die Kasse der Philharmonie) und dem großen Backsteinbau ist.
16. Louis Cato, Edmar Castaneda

Bild: Piotr Manasterski

Diese Aufnahme von Louis Cato und Edmar Castaneda sagt einiges über die Aufführung der beiden, die ein Teil von 2011 Marcus+ Show bildete. Vielleicht (wir hoffen…) sagt das Foto sogar einieges von dem gesamten Solidarity of Arts Festival, das seit 2009 jährlich in Gdańsk stattfindet. Cato, der übrigens bald (am 17 August 2013) zu Solidarity of Arts wiederkommt, ist ein Stamm-Mitarbeiter von Marcus Miller und Castaneda ist einer der besten Harfenspieler der Welt. Unser Festivalfotograf Piotr Manasterski darf eher zufrieden mit seinem Timing bei diesem Bild sein.
17. Marcus Miller, Trilok Gurtua

Bild: Dariusz Kula

Ein gebürtiger Bombayer Trilok Gurtu (der weltbeste Schlagzeuger gemäß einer 1999 Drum Magazine Umfrage) salutiert hier dem Marcus Miller am Ende ihrer Morgenprobe am 20. August 2011. Während der Show am Abend machte Trilok eigentlich etwas sehr ähnliches: er begrüßte "unser Schiff Kapitän" lang und herzlich, was zu einer entsprechend ähnlichen (zu der oben erfassten) Reaktion von Marcus führte: es war eine unbefangene Freude mit einer unbefangenen Bescheidenheit drin. Auf diesem Foto gibt es zwei andere ausgezeichnete Musiker, Mitglieder der Band von Trilok, die zu wissen scheinen wie flüchtig solche Momente sein können. Sie heißen Johann Berby (Mitte, der Bassgitarrist) und Andy Suzuki (links hinter Marcus, der Jazz Komponist, Saxophonist und Keyboarder).
18. Tomasz Stańko

Bild: Joanna Pieczara

Der Pianist, Keyboarder und Komponist Craig Taborn, der Avantgarde-Jazz-Schlagzeuger Joey Baron (bekannt durch gemeinsame Projekte mit Bill Frisell und Stan Getz), und zwei großartige Jazzmusiker aus Polen: Bassist Sławomir Kurkiewicz und Pianist Dominik Wania. Das ist die Qualität die man bekommt wenn man Polens größten Trompeter aller Zeiten Tomasz Stańko (zweiter von links auf der Bühne, zwischen Taborn und Baron) zu Konzert (Marcus+, 20. August 2011) einlädt. Stańko zieht jedesmal außerordentliche Musiker an sich und seine Sets bereiten spezielles Vergnügen, besonderes für die meist anspruchsvollen Fans der "+" Projekte. Ein Jahr später (dieses Mal mit Stańko als Gastgeber des ganzen Konzerts) sah (und hörte sich an) die Besetzung seiner Band genauso eindrucksvoll aus. Dabei waren die legendäre Marilyn Mazur, der brasilianische Gitarrist Nelson Veras, der kubanische Pianist David Virelles und der in Detroit geborene Schlagzeuger Gerald Cleaver.
19. Angélique Kidjo

Bild: Adam Warżawa

Angélique Kidjo ist eine Sängerin, die genau zu wissen scheint, in welchem Moment die Bühne zu verlassen. Hier traf sie die Entscheidung (sie schien ihr leicht gefallen zu haben) gegen Ende ihres bereits außerordentlichen Marcus+ Sets. Geboren in Benin, Kidjo ist eine Verkörperung von den Besten Qualitäten in Musik und Kultur Afrikas. Sie ist auch Afrikas meist bekannte musikalische Botschaftlerin und eine Ikone der World Music. Sie war unter den ersten von Marcus Miller zu seiner Show in Gdańsk eingeladenen Künstlern. Einer der wenigen Fotografen, der unter diesen Umständen nicht unvorbereitet erwischt wurde und ein (verhältnismäßig) scharfes Foto machte heißt Adam Warżawa.
20. Kenn Hicks, Marcus Miller

Bild: Joanna Pieczara

Diese Aufnahme zeigt den amerikanischen Tenor Kenn Hicks und Marcus Miller bei ihren erstaunlichen Aufführung von Amazing Grace. Es war der 20. August und die Idee, Kenn zu seinem Konzert in Gdańsk einzuladen, teilte uns Marcus (der Musikdirektor der Show) am 13. August um 6:34 morgens (CET) mit. Der organisatorischen Herausforderung blickten wir tapfer ins Auge, aber es herrschte überhaupt keine Überzeugung hinsichtlich einer Line-up Ergänzung, die einen Opernsinger mitten in eine (dem Anschein nach) Jazzshow einwirft. Wie kleingläubig von uns. Es genügt "Amazing Grace Marcus Miller Kenn Hicks" auf der Youtube-seite einzutippen, um das Ausmaß unserer Kleingläubigkeit zu begreifen.
21. Jürgen Geiger, Johannes Skudlik, Bernhard Buttmann

Bild: Piotr Manasterski

Jürgen Geiger (links), der großartige Interpret von Vladimir Horowitz, und Bernhard Buttmann (rechts), der Titularorganist in der Sebalduskirche in Nürnberg, scheinen auf diesem Foto einen nicht geringen Teil ihrer Aufmerksamkeit dem international bekannten Dirigent und Organist Johannes Skudlik (Mitte) zu schenken. Nicht jeder in der an diesem Abend(2. September 2011) ausverkauften Polnischen Ostsee Philharmonie wußte, dass Jürgen Geiger ein langjähriger Student von Johannes Skudlik war. Alle drei Virtuosen aus Bayern (zusammen mit vier anderen Weltklasse Orgel- und Kirchenmusikspezialisten, nicht alle unter ihnen aus Bayern) kamen nach Gdańsk für die Polnische Premiere eines außergewöhnlichen Projekts von Jean Guillou, dem Titularorganisten der Pfarrkirche Saint-Eustache in Paris, der als Miles Davis der Orgelmusik bezeichnet wird. Eine große sinfonische Orgel, acht Positive (einige von denen mitten in dem Publikum aufgestellt), ein Klavier und eine Percussion: so sah ein Teil der letzten Nacht des dritten Solidarity of Arts Festivals aus. Der andere Teil war die begeistert aufgenommene Weltpremiere von Paweł Szymańskis Four Hevelian Dances, komponiert für eine sinfonische Orgel und zwei Positive.
22. Maxim Vengerov, Maria Włoszczowska

Bild: Dariusz Kula

Das gemeinsame Konzert von einem der besten Violinisten unserer Zeit Maxim Vengerov und dem polnischen Ausnahmetalent Maria Włoszczowska öffnete das vierte Solidarity of Arts Festival am 8. August 2012 in der Polnischen Ostsee Philharmonie. Die Violinen wurden von der Orgel begleitet, gespielt von Prof. Roman Perucki. Auf dem Programm standen die Chaconne (die Partita Nr. 2 d-Moll für Violine solo, BWV 1004) von Johann Sebastian Bach, die Kirchensonate von Mozart, die Vokaliese von Rachmaninov und die Meditationen von Massenet und Tchaikovsky. Angesichts der Einzigartigkeit der Aufführung (es war das erste Mal, dass Vengerov in einem großen Konzert von Orgel begleitet wurde), war es uns besonders wichtig, dass alle Musiker einer Aufnahme des Konzerts zusagten und dass es später auf einer CD veröffentlicht wurde. Mit dem Erfolg des Abends kam die Einladung für Maestro Vengerov auch am Solidarity of Arts 2013 teilzunehmen. Am 8. September wird er mit dem Orchester von der Menuhin Akademie wieder bei uns in Gdańsk zu Gast sein.
23. Rob Bacon, Chaka Khan

Bild: Anna Rezulak

Der Mann heißt Rob "Fonksta" Bacon. Er kommt aus Detroit, Michigan und ist ein Musikproduzent, Liederschreiber und außergewöhnlicher Gitarrenspieler. Er spielte mit Mick Jagger und Stevie Wonder. Er war der Musikdirektor der früheren Beyoncé und Destiny's Child Projekten. Man ist versucht diesen kurzen (und dadurch vielleicht ungerechten) Lebenslauf mit folgender Satz zu ergänzen: Rob "Fonksta" Bacon stand bei Chaka Kahn ausgerechnet in jenem Augenblick, in dem die Fotografin Anna Rezulak den Auslöser betätigte und vielleicht der meist faszinierende Foto in der Geschichte der Solidarity of Arts Konzerte machte. Dieser Stańko+ Vorfall fand während der Aufführung von "I'm every woman" statt, was die Aufnahme unserer Meinung nach noch spezieller macht.
24. Chaka Khan

Bild: Dariusz Kula

"Security! Gibt es hier überhaupt eine Wachmannschaft, oder darf jeder herein?" - rief offenbar glücklicher Quincy Jones als Chaka Khan seine Garderobe während des Stańko+ Konzerts eintrat. Es tut uns leid, aber in ihrem Fall fiel es uns ganz schwer sich auf nur ein Foto zu beschränken. Sie wird oft als "Queen of Funk-Soul" bezeichnet, sie gewann 10 Grammy Awards und 2004 erhielt den Ehrendoktortitel des Berklee College of Music. In jener Nacht (11. August 2012) sah sie großartig aus. Auch sang sie hervorragend, und es gab eine außergewöhnliche Energie in ihrer Aufführung, die "I feel for you", "Tell me something good", "Sweet thing", "I’m every woman" und (zum Schluss) "Ain’t nobody" enthielt. Chaka und ihre Band wurden fast zum Mittelpunkt der Show und der einzige Grund dafür, dass sie das Spotlight letzten Endes nicht stahlen, war dass der nachfolgende Darsteller des Konzerts Quincy Jones hieß. Quincy Jones mit der phantastischer NDR Bigband. Es war an diesem Abend nicht einfach zu fassen, dass Chaka Khan eine der Performerinen von "Stuff like that" war, der Hit von Jones aus dem Jahre… 1978.
25. NDR Bigband

Bild: Dariusz Kula

Im Frühling 2012 hat sich Quincy Jones bereit erklärt bei der Stańko+ Show dabei zu sein. Er ließ uns aber auch wissen, dass wir für ihn ein passables Orchester nach Gdańsk holen sollen. Viel Wahl überließ uns er dabei nicht: in Frage kamen nur, seiner Meinung nach, WDR und NDR Jazz Bigbände aus Deutschland. Am Ende kam die NDR Bigband zum Solidarity of Arts und, spätestens bei ihrer ersten Probe in der Ostsee Philharmonie, wußten wir, dass es ein Volltreffer war. Auf diesem Foto ist das Profil von Dan Gottschall (erste Posaune) im Mittelgrund am besten zu sehen. Er ist wichtig, und zwar nicht weil er eine Verbindung mit der vorigen Aufnahme darstellt (er spielte nämlich auf Chaka Khans achtem Studioalbum "The Woman I am" aus dem Jahre 1992), sondern weil er ein guter Beispiel von der Qualität der NDR Bigband Künstler ist. Er ist ein Solist mit eigenen Platten, der auch auf über 60 CDs von anderen Weltklasse-Musikern mitwirkte und der auf der Hochschule für Musik und Theater in Hamburg unterrichtet. Am 11. August 2012 spielte die NDR Bigband das speziell für uns vorbereitete "Danzig Mosaic", und auch "Jazz at the Movies: Little Suite Concertante for Big Band" (mit Tomasz Stańko), zwei Kompositionen von Krzysztof Komeda ("Bariery" und "Sleep Safe and Warm"), und Standards wie "Airmail Special" (mit unvergesslichem posaune Solo von Dan Gottschall), "Manteca", "The Midnight Sun Will Never Set", und den großen Hit von Quincy Jones "Soul Bossa Nova", dirigiert von dem Maestro selbst. Im Vordegrund dieser Aufnahme greift Ingo Lahme mit seiner rechten Hand nach Noten.
26. Quincy Jones, Mika Urbaniak

Bild: Dariusz Kula

Außer NDR Bigband gab es auch einige junge polnische Musiker, die während der Stańko+ die Ehre gehabt haben, die Bühne mit Quincy Jones zu teilen. Unter denen war Mika Urbaniak, die Tochter von angesehenen polnischen Jazzmusikern Urszula Dudziak und Michał Urbaniak. Auf diesem Foto nimmt Mika "I'm beginning to see the light" in Angriff, ein Jazzstandard von (unter anderem) Duke Ellington, der 1945 von Ella Fitzgerald aufgenommen wurde. Während der Aufführung erinnerte Jones den 20,000 Zuschauern (Fernsehzuschauer nicht extra mitgezählt) von dieser Tatsache unmittelbar vor Mikas Auftritt. Trotzdem kippte Mika nicht um. Natürlich ist Ella Fitzgerald für Quincy Jones einfach eine (zwar halb-Generation ältere, aber immerhin) altbekannte Kollegin, für die er Musik einrichtete, deren Aufnahmen er produzierte und die auf seinen eigenen Platten mitsang, siehe/höre Back on the Block aus dem Jahre 1989. Die Energiespritze, mit der Jones die anderen Musiker während Proben versorgte ist mittlerweile in Gdańsk sagenumwoben. Dieser bestimmter Stupser wurde vom Dariusz Kula am Morgen des 11. August 2012 aufgenommen.
27. Ribbon concerto

Bild: Dariusz Kula

In wenigen Minuten wird der Mann in dem roten T-Shirt aufwachen und sich seine morgendliche Zigarette anzünden. Dann wird der Wind die Bände weiter nach links bewegen und die Sonne gänzlich enthüllen. Der Wind, zusammen mit dem Plätschern von Radunia Kanal und dem Vogelgesang bilden den Soundtrack zu dieser Szene. Am Ende, zu Verblüffung des Mannes im roten T-Shirt, tritt der Bildautor mit seiner zweiten Kamera von der rechten Seite ins Bild hinein, um die fliehenden Bände noch nah aufzunehmen. Wir empfehlen diesen kurzen film youtu.be/XF2ZEIuFdhU, der vielleicht diesem Vorfall mehr gerecht ist als die obige Beschreibung. Der Mann in dem roten T-Shirt war eine der (tausenden) Verzauberten von der "Ribbon concerto" Installation, die von dem Europäischen Zentrum der Solidarität beauftragt und einem weltbekannten polnischen Grafiker Jerzy Janiszewski entworfen wurde. Die Installation hat das Aussehen und die Atmosphäre des Wielki Młyn (Große Mühle) Platzes in Gdańsk für über 6 Wochen (zwischen 17. August und 30. September 2012) geändert. Den öffentlichen Raum Gdańsks mit Hilfe der Kunst zu entzaubern ist eine der wichtigsten Aufgaben des Solidarity of Arts Festivals.
28. Ernst van Tiel, Marcin Dorociński

Bild: Dariusz Kula

Das Musikstück zu Rezitationen aus den Urgeschichten der Bibel (1. Mose 1–11) wurde von Nathaniel Shilkret beauftragt und von sieben weltberühmten, damals im US-Exil lebenden Komponisten (unter ihnen auch Shilkret) geschrieben. Es heißt Die Genesis Suite. Auf diesem Bild wirkt der Erzähler (der polnische Schauspieler Marcin Dorociński, links) scheinbar unerschüttert, in seinem Inneren darf es aber wohl anders aussehen. Der Dirigent (auf dieser Aufnahme weniger still) heißt Ernst van Tiel. Die von ihm dirigierte Aufnahme des Soundtracks für "The Artist" gewann 2012 den Academy Award für die Originalpartitur. Er ist auch der künstlerischer Leiter des Orchesters der Polnischen Ostsee Philharmonie. Wenn nötig springt er erfolgreich für andere weltklasse Dirigenten (in der mehr oder weniger letzten Minute) ein, was auch hier der Fall war. Der andere (abwesende) Dirigent hieß – zu Protokoll – Yuri Bashmet. Es war die allererste Aufführung der Genesis Suite in Polen und es fand am 2. September 2012 statt, in der letzten Nacht des vierten Solidarity of Arts Festivals.
29. Robert McFerrin

Bild: James Abresch, Courtesy of The Metropolitan Opera Archives

Das ist das älteste, aber zur gleichen Zeit das aktuellste Foto unserer Galerie. Der Mann heißt Robert McFerrin. Er war ein hervorragender Opernsänger, der erste Afroamerikaner, der in der Metropolitan Opera aufführte. Sein Sohn, Bobby McFerrin, bringt sein 2013 Tribut-Projekt SpiritYouAll am 17. August nach Gdańsk und es wird (glauben wir) der Höhepunkt nicht nur der McFerrin+ Show, sondern des gesamten 2013 Solidarity of Arts Festivals sein. SpiritYouAll (was auch der Name des 2013 Albums von McFerrin ist) enthält traditionelle Lieder wie "He’s Got the Whole World In His Hands" und "Every Time I Feel The Spirit". Wie man auf der offizielen Seite des Musikers (bobbymcferrin.com) lesen kann, das Projekt schließt Bobby's Folk, Rock und Blues Einflüsse um, ohne seinen furchtlosen Improvisationsansatz und seine unermüdlichen Explorationen der menschlichen Stimme zu gefährden. Es gibt sechs Musiker die an diesem Projekt teilnehmen, unter denen die Solidarity of Arts 2010 und 2011 Stars, Gil Goldstein und Louis Cato. In der ersten Hälfte des Jahres 2013 war SpiritYouAll unter anderen in Boston Symphony Hall, San Francisco Symphony und Los Angeles Philharmonic zu hören und zu sehen. Diese Aufnahme von James Abresch wurde uns freundlicherweise vom Metropolitan Opera Archiv zur Verfügung gestellt.
30. Marcus+

Bild: Adam Warżawa

Unsere kurze Geburtstagsauswahl endet hier mit einer Fotografie, die den Sinn aller unseren Unternehmungen überbringt. Zu Protokoll - so reagiert das Publikum als Marcus Miller die Hauptbühne mit seiner Bassklarinette betritt während des Marcus+ Konzerts am 20. August 2011. Vielen Dank für Ihren Besuch und wir hoffen Sie kommen bald (wieder?) nach Gdańsk. Ohne Publikum würde das Ganze ehrlich gesagt nicht besonders viel Sinn machen.
1. Stańko+

Photograph by Dariusz Kula

From Michael Nyman's on-the-sly photo shoot of Motion Trio, through Naná Vasconcelos losing himself in dancing and Marcus Miller's one-handed pushups, through the insane Angélique Kidjo and the invincible Quincy Jones, to the man in a red t-shirt who fell asleep and woke up to the sounds of the Ribbon concerto. Not to mention those "+" project crowds, as captured here by Dariusz Kula at the Stańko+ show on 11 August 2012. The Solidarity of Arts festival is - on top of being a very special arts undertaking - a series of rather photogenic events. To mark the fifth year of our activity in Gdańsk, northern Poland, we put together 30 unique images with a story behind each one of them. Do have a look.
2. Fully Fullwood's Tosh meets Marley

Photograph by Piotr Manasterski

A quick thought on a not-exactly-obvious added value of the Solidarity of Arts festival. This photograph shows members of the Fully Fullwood's Tosh meets Marley (one of the Solidarity of Arts 2009 "Space of Freedom" show acts) strolling along the Bay of Puck waterfront in the town of Reda, just north of the Tricity. It is safe to say that few foreign stars who come to perform at our festival know anything about the beauty and uniqueness of this part of Poland. However, if lucky enough to arrive here with a day or two to spare before the rehearsals, and if motivated enough to see what Gdańsk and the region has on offer, they usually leave Poland spellbound. That is, they are spellbound, not Poland. Wait, on second thought, it could be both. Either way, as hosts, we couldn't be more proud.
3. John Kent Harrison, Anna Paquin, Marcia Gay Harden

Photograph by Piotr Manasterski

"I thought the story of Irena Sendler, who during the World War II brought some 2500 children out of the Warsaw ghetto to safety, is well worth telling people around the world." - says John Kent Harrison, the director of "The Courageous Heart of Irena Sendler". Its European premiere was one of the main events of the 2009 Solidarity of Arts festival. Also on this photograph: Academy Award winners Anna Paquin (Irena Sendler) and Marcia Gay Harden (Janina Krzyżanowska, Irena's mother), both of whom had left their handprints in Gdańsk's Alley of the Stars earlier that afternoon, 31 August 2009.
4. Michael Nyman, Motion Trio

Photograph by Piotr Manasterski

The jury is still out on whether Michael Nyman had planned to do it in advance. One of today's most brilliant modern composers did bring a camera with him on stage, which is - one would think - not a standard practice for piano performers. If anything, these days you'd expect someone to fork out an iphone, but an actual camera? To his credit, he did make it look natural and spontaneous, despite the fact that he is not exactly an amateur photographer. On the final night of the Solidarity of Arts 2009 (3 September), Polish accordion virtuosos Motion Trio took the stage with the Michael Nyman Band to perform some of Nyman's most renowned pieces, all of them arranged for the accordion and all of them enthusiastically received by the audience at the Polish Baltic Philharmonic.
5. Naná Vasconcelos

Photograph by Roman Jocher

On 18 and 19 August 2010, just prior to the Możdżer+ jazz show, one of its great stars Naná Vasconcelos, a true legend of the Brazilian Latin Jazz percussion, ran an open-for-all series of his renowned Organic Workshops. This photograph captures one of those (rare) moments when the music produced by hands, legs and voices of the participants sounded coherent enough for the conductor to stop directing and to start enjoying it. One could see in the faces of those who came to the Baltic Sea Cultural Centre (workshop host and co-organizer) that these moments were something else. People suddenly realized that together they were making intriguing music exclusively with their own body. The realization of which was precisely the message Naná tried (and succeded in) getting across.
6. Magdalena Cielecka, Maja Komorowska

Photograph by Maciej Moskwa

In her short acceptance speech seconds after this shot was taken, the deeply moved Polish actress Maja Komorowska (right) assured everyone in attendance that she was not going to rest on her laurels. She was going to learn (back then, on 20 August 2010 - by now this is all done and dusted) how to use a computer. She also said that thanks to her son (her grandchildren weren't patient enough), she learned how to message-text. The reply to her first self-written text ("I love you son") read "Well done, mum". The past winners of the Neptunes (City of Gdańsk President's Awards) are Polish and foreign artists whose creations made a name not only for their authors, but also for the City of Gdańsk and for the way it is perceived, both here in Poland and internationally. Between 2006 and 2012 the winners included Andrzej Wajda, Volker Schlöndorff, Jan A.P. Kaczmarek, Krystyna Janda, Jerzy Janiszewski, Agnieszka Holland, Krzysztof Penderecki and Leszek Możdżer. The award ceremony has been a part of our festival since 2009 and has never been shy of heartwarming stories. The person on the left is also an excellent Polish actress, Magdalena Cielecka.
7. Zohar Fresco

Photograph by Maciej Moskwa

Each year we go to considerable lengths (and heights, 15 by 13,5 meters here) in order for people to know about what's coming to the Philharmonic near them. When you have internationally acclaimed composer Paweł Mykietyn and a brilliant Dutch conductor Reinbert de Leeuw visiting town with a composition written specially for Solidarity's 30th birthday, then large-format advertising over one of Gdańsk's flagship old town streets (Długa) is - we feel - justified. On the morning of 20 August 2010, Maciej Moskwa, who was responsible for the documentation material that day, chose (or more likely did not choose) an interesting moment to take this shot. In front of the two women (one of them carrying two Federal Republic of Germany flags and the other a white candy floss/cotton candy) walks (or perhaps hurries for his morning rehearsal) an Israeli with Turkish roots named Zohar Fresco. He is a hand/frame drum virtuoso who nearly stole the limelight the next day with his moving, extraordinary Możdżer+ performance. During the concert Maciej Moskwa took – this time deliberately, so not nearly as exciting – another shot of Zohar. It is part of this selection, so do continue leafing through.
8. Marcus Miller

Photograph by: Adam Warżawa

It is possible to think up and (with a little help of many friendly people) to follow a project like the 2010 Możdżer+ through, but it is impossible to force world-class musicians into a similar sort of spontaneity. It is certainly difficult to put it in a contract anyway. Marcus Miller (who, for the record, just turned 51 on this photograph and, also for the record, is about to do not one but five one-handed pushups) is one of those artists who don't have to be forced into anything. He knows how and is willing to make any performance a little more special for the people who come to see him. The handprinting by Solidarity of Arts' biggest stars (here on 21 August 2010, two hours before the show) is a tradition of the festival since 2009. In August 2011 Marcus Miller returned to Gdańsk to host his own "+" project, to the obvious delight of thousands of his Polish fans.
9. Leszek Możdżer, Naná Vasconcelos

Photograph by: Michał Rumas/KFP

Die orange-like (or Planet Mars-like) object on the screen to the left of stage right is cabaça: an opened, dried and hollowed out gourd-like fruit secured to the lower portion of the instrument called berimbau, used to amplify and to resonate its sound. On stage right Naná Vasconcelos (since the mid-1960s the world's greatest berimbau player) and Leszek Możdżer (the host and musical director of the Możdżer+ show, which took place on 21 August 2010 in Gdańsk's captivating Targ Węglowy square), are about to finish their set. The photograph (taken by Michał Rumas from the top of the FoH construction and generously made available to us by the Kosycarz Foto Press agency) explains why it was necessary for us to move away from the (beautiful and intimate) location of Targ Węglowy to an (equally beautiful, but more capacious) open-air area of the Polish Baltic Philharmonic.
10. Zohar Fresco

Photograph by: Maciej Moskwa

No German flags or cotton candy this time around: this is Zohar Fresco going about his business at Możdżer+, Gdańsk, 21 August 2010. On this photograph he is fully engaged with Naná Vasconcelos in a musical dialogue, the two gentlemen standing on separate stages, a good 100 meters apart. After an ensuing solo piece, Zohar was joined by Lars Danielsson and both performed Lars’ "Psalmen". Soon the Możdżer-Danielsson-Fresco trio was in full force, doing two more pieces by Danielsson ("Suffering" and "Asta") and the 16th century "Sortello". At the end of their set came the enthusiastically received rendition of Nirvana's "Smells like Teen Spirit". A total of over a quarter of a million youtube views of the above mentioned compositions/performances has been registered, which is ok for music not necessarily considered "popular". Zohar's legendary solo can be heard and seen (multiple times) for instance here: youtu.be/uo1BB0eIqfQ
11. John Scofield

Photograph by: Maciej Moskwa

John Scofield's unassuming ways and his focus on music rather than entertainment might have tricked those within the Polish audience who don't know. They might have thought him another good American musician who entered the (left) stage at one point of the Możdżer+ show. Those in the know however, realized immediately how fortunate we were that Sco took Leszek Możdżer up on his invitation and came to perform in Gdańsk. He is considered, alongside Pat Metheny and Bill Frisell, one of world's most important and influential jazz guitarists. He is a brilliant improviser of post-bop, fusion, modern jazz, jazz funk and R&B. He has 30 albums to his name and he is a lecturer at the New York University. That night (21 August 2010) John Scofield (together with Steve Swallow on bass guitar and Bill Stewart on drums) played Irving Berlin's "How deep is the ocean", then two of his own compositions ("Down D" and "Heck of a job", both accompanied by Możdżer), Chopin's "Prelude in C minor" and finally "House of the Rising Sun" to end their set. This photograph by Maciej Moskwa features Scofield performing "House of the Rising Sun".
12. Krystyna Janda

Photograph by: Roman Jocher

"Biała Bluzka", a play based on a story by Agnieszka Osiecka, is a remarkable, both terribly bitter and brilliantly funny tale of personal struggles of a woman during the Polish martial law of the early 1980s. It says a thing or two of personal struggles of many women (and men) during that period in Poland. Captioning photographs featuring Poland's cultural icon, Cannes Best Actress award winner Krystyna Janda (above), allows one to save on the chracters/words of such safe-side expressions as "she's one of the greatest…" or "she's one of the best…". Krystyna Janda is not among Poland's best and greatest. She is a Meryl Streep, someone who has been playing in a league of her own for decades. And yes, we are all happy and grateful to be witnesses. The 2010 Solidarity of Arts festival concluded with the Gdańsk premiere of "Biała Bluzka" on 8 September at the Polish Baltic Philharmonic. Since August of 2010 marked the 30th birthday of the Gdańsk-born Solidarność, a trade union that effectively brought down communism in Central and Eastern Europe, it was important to us to stage this extaordinary play during the festival.
13. Biserka Danova-Pilarska

Photograph by: Piotr Manasterski

Her name is Biserka Danova-Pilarska and she is one of the stars in a star-studded female choir called The Bulgarian Voices – Angelite. It is safe to say that Angelite were one of the secret weapons of the "World Orchestra by Grzech Piotrowski", a concert that opened the third Solidarity of Arts festival on 13 August 2011. Truth be told, Angelite appear to be the secret weapon of every artistic undertaking they choose to be a part of. Their above performance did, however, have one significant drawback. It could only have been witnessed live by approximately 1000 people, which is the official capacity of the Polish Baltic Philharmonic. In 2013 Bobby McFerrin incidentally helped us eliminate this unfortunate inconvenience by inviting Angelite to be one of his star guests at the McFerrin+ show on 17 August. Seeing the choir live in the open-air area of the Polish Baltic Philharmonic (capacity 20,000+) cannot be bought or sold at any price. Which is why the admission, as at every "+" concert, courtesy of the organizers and the generous sponsors, is free.
14. I, CULTURE Orchestra's brass band

Photograph by: Piotr Manasterski

Here is the amazing brass band of the I, CULTURE Orchestra on 12 August 2011, minutes after their memorable performance at the first handprinting ceremony of the 2011 Solidarity of Arts festival. Don't be deceived by the band's obvious inability to remain businesslike in the presence of our photographer Piotr Manasterski. When they play, they are all business. In 2011 I, CULTURE, a novel undertaking by the Adam Mickiewicz Institute, was one of the pillars of the Polish EU Presidency Foreign Cultural Programme. It featured 111 talented young instrumentalists from Poland and the following Eastern Partnership countries: Armenia, Azerbaijan, Belarus, Georgia, Moldova and Ukraine. They were selected from more than 600 candidates by an international panel of orchestra experts. The World Premiere of the I, CULTURE Orchestra was part of our festival and took place on 24 August 2011. Since then the orchestra performed in such prestigious concert halls as the Berliner Philharmonie, London’s Royal Festival Hall and the Teatro Real in Madrid. In 2013 a new yet equally talented I, CULTURE squad are touring the Scandinavian countries. And if you really want to know who the man in the red jacket is, his name is Rod Franks. That summer in Gdańsk, he was coordinating and tutoring I, CULTURE's brass unit. He is London Symphony Orchestra's principal trumpeter and a former Leeds United footballer (the latter activity between 1969 and 1971). On that afternoon it was clear that this group loved playing for their conductor. Or else they were all extremely good actors.
15. Marcus+

Photograph by: Dariusz Kula

The "+" projects are not easy to put in perspective, yet this photograph by Dariusz Kula is giving it a fair go. It's 19 August 2011, the morning of the day before the show, and most Marcus+ musicians are rehearsing inside the redbrick Polish Baltic Philharmonic. At the same time three stages are being set up just across the (Motława) river from Gdańsk's beautiful old town. About 100 people set about working on site 4 days prior to the concert date every year in order for stages with stage designs, sound, lights and big screens to be ready on time. On the left hand side you can also see the Alley of the Stars (which, technically, is a small square) between the small redbrick (ticket office) and the big, Philharmonic one.
16. Louis Cato, Edmar Castaneda

Photograph by: Piotr Manasterski

They nearly stole it. The Marcus+ show featured drum & percussion specialist Louis Cato (returning to Solidarity of Arts on 17 August 2013 as part of Bobby McFerrin's SpiritYouAll project!) and world's premiere harp player Edmar Castaneda virtually blowing the 15,000-strong audience away with their performance. Both very young (if extremely competent) musicians somehow managed to stand out in a line-up of exclusively outstanding performers. The hug and the show took place in Gdańsk, northern Poland, on 20 August 2011. Our festival photographer Piotr Manasterski was obviously not too disappointed with this shot.
17. Marcus Miller, Trilok Gurtua

Photograph by: Dariusz Kula

Bombay-born Trilok Gurtu (world's greatest living percussionist, if the 1999 Drum Magazine poll can be trusted) salutes Marcus Miller towards the end of their morning rehearsal on 20 August 2011. During the show that night Trilok actually did something very similar, greeting Marcus on stage as the "captain of the ship" and drawing a similar to the above reaction from him: one of a natural joy mixed with natural humbleness. There are two other excellent musicians on this photograph, both of them members of the Trilok Gurtu band that night and both of them clearly aware how elusive moments such as this one can be. They are bass guitarist Johann Berby (middle) and jazz composer, saxophonist and keyboardist Andy Suzuki (left, behind Marcus).
18. Tomasz Stańko

Photograph by: Joanna Pieczara

A pianist, keyboardist and composer Craig Taborn, avant-garde jazz percussionist Joey Baron (renowned for his work with Bill Frisell and Stan Getz) and two excellent Polish jazz musicians, double bass player Sławomir Kurkiewicz and pianist Dominik Wania. This is the quality that comes with inviting Poland's greatest ever jazz trumpeter Tomasz Stańko (on stage second from left, between Taborn and Baron) to perform as part of Marcus Miller's show on 20 August 2011. Stańko is always attracting amazing musicians and his sets are a true treat, particularly for the most demanding "+" project fans. A year later (this time with Stańko as host of the concert), his equally extraordinary band featured (besides Kurkiewicz), the legendary Marilyn Mazur, a Brazilian guitarist Nelson Veras, a Cuban pianist David Virelles and a Detroit-born drummer Gerald Cleaver.
19. Angélique Kidjo

Photograph by: Adam Warżawa

Angélique Kidjo is one of those vocalists who seem to know when to go off the stage. On this occasion (20 August 2011) she decided to make the move towards the end of her already excellent Marcus+ set, to the delight of those standing close enough to call themselves witnesses. Benin-born Kidjo is an incarnation of best qualities in music and culture of Africa, as well as its most popular musical ambassador and an icon of the contemporary World Music. She was one of the first artists invited by Marcus Miller to star in his Marcus+ project. One of few photographers who weren't caught off-guard and who managed to take a (reasonably) sharp picture under the circumstances was Adam Warżawa.
20. Kenn Hicks, Marcus Miller

Photograph by: Joanna Pieczara

This image features a renowned US tenor Kenn Hicks with Marcus Miller, the host of Poland's biggest open-air jazz event of 2011, performing the amazing Amazing Grace. The scene took place on August 20th and the idea of adding Kenn to the line-up was presented to us by Marcus exactly seven days earlier, on the 13th, at 6:34 am CET. We courageously stood up to the organizational challenge at hand, but it was not exactly obvious to us if an opera singer would make a perfect co-star in our predominantly jazzy "+" formula. Well, it turned out he was perfect. There was a certain authenticity to his performance that won him fans for life in Gdańsk. Just type "Amazing Grace Marcus Miller Kenn Hicks" in your youtube search window to see for yourself.
21. Jürgen Geiger, Johannes Skudlik, Bernhard Buttmann

Photograph by: Piotr Manasterski

On this photograph Jürgen Geiger (left), the brilliant interpreter of Vladimir Horowitz, and Bernhard Buttmann (right), the titular organist at the 13th-century St. Sebaldus Church in Nuremberg, pay substantial amount of their attention to the internationally renowned conductor and organist Johannes Skudlik (middle). Not everyone at the sold-out Polish Baltic Philharmonic that night knew that Geiger used to be Skudlik's student of many years. All three Bavarian virtuosos (along with four other world-class church music specialists, not all of them Bavarian) came to Gdańsk to perform La Révolte des Orgues, an extraordinary project by the Miles Davis of the organ music, the titular organist at the Church of St Eustace in Paris, Jean Guillou. One symphonic organ, 8 positiv organs (several of them mounted within the audience specially for the occasion), to go with a piano and a percussion, is how complex the 2 September 2011 undertaking was. The concert was part of the closing night of the third Solidarity of Arts festival, a night that also featured an enthusiastically received world premiere of Paweł Szymański's Four Hevelian Dances, written for a symphonic- and two positive organs.
22. Maxim Vengerov, Maria Włoszczowska

Photograph by: Dariusz Kula

As part of its hugely successful Masterly Interpretations (Mistrzowskie Interpretacje) series, the Polish Baltic Philharmonic opened the 2012 Solidarity of Arts festival on August 8th with an extraordinary evening that lived up to its main actors' billing. One of world's greatest living violinists Maxim Vengerov (left), has joined forces with the Polish violin prodigy Maria Włoszczowska (right) and the organ virtuoso prof. Roman Perucki to perform Bach's Chaconne (the Partita in D minor for solo violin, BWV 1004), Mozart's Church Sonatas, Rachmaninov's Vocalise, as well as Massenet's and Tchaikovsky's Meditations. Given the uniqueness of the undertaking (it was the first time ever that Maestro Vengerov performed to the accompaniment of the organs), it was particularly rewarding that all the musicians had agreed for the concert to be recorded and later released on a CD. The evening turned out to be a huge success, which is one of the reasons Vengerov returns to Gdańsk on 8 September 2013 for the closing night of the 5th Solidarity of Arts festival, this time with the renowned Menuhin Academy Orchestra from Gstaad.
23. Rob Bacon, Chaka Khan

Photograph by: Anna Rezulak

This is Rob "Fonksta" Bacon, a native of Detroit, Michigan. He is a producer, songwriter and an extraordinary guitarist. He played alongside Mick Jagger and Stevie Wonder. He was the musical director of the early Beyoncé and Destiny's Child projects. Looking at this image one is tempted to add to this short yet telling résumé that Rob "Fonksta" Bacon was also fortunate enough to be standing next to Chaka Khan at the very moment Anna Rezulak released the shutter to take one of Solidarity of Arts' most intriguing concert photographs ever. This memorable Stańko+ shot was taken during Chaka's performance of "I'm every woman", which (we feel) makes the photograph even more special.
24. Chaka Khan

Photograph by: Dariusz Kula

"Security! Is there any security in this place? Or is everybody allowed in here?" - Quincy Jones looked seriously happy to see Chaka Khan entering briefly his dressing room during the Stańko+ show. We apologize, but one photograph is never enough in certain cases. Known as the Queen of Soul-Funk, 10-time Grammy Award winner and Berklee College of Music honorary Doctorate recipient is one of such cases. That night (11 August 2012) she looked beautiful, she sang beautifully, and there was some truly amazing energy and lightness to her whole performance. She and her band played "I feel for you", "Tell me something good", "Sweet thing", "I’m every woman" and finally "Ain’t nobody" to end their world-class set. They nearly stole the whole show (similarly to Edmar Castaneda and Zohar Fresco in previous years), and the only reason they didn't was that the excellent NDR Bigband and Quincy Jones came to play that night as well. Chaka Khan, whose career started in the early 1970s, was a featured performer on Jones' 1978 hit "Stuff like that".
25. NDR Bigband

Photograph by: Dariusz Kula

When we first tried to talk Quincy Jones into performing at the 2012 Solidarity of Arts festival, he raised one issue that we thought he was feeling rather strong about. He asked us if we could deliver a competent band for him to work with. Actually, he didn't ask. He gave us to understand that the only ones he would be truly happy to conduct were one of the two German state radio ensembles. Eventually it came down to the NDR Bigband and we thanked God it did the moment they arrived in Gdańsk. Reaching out for music with his right hand on this photograph is Ingo Lahme, but an actual link between this image and the previous one is Bigband's Pennsylvania-born lead trombone player, Dan Gottschall (third from the front with most visible, if not perfectly sharp, profile). Dan – a soloist recording under his own name and (here comes the link) a musician who worked with Chaka Khan on her eigth studio album "The Woman I am" in 1992 – is a good example of the sort of quality the NDR Bigband musicians represent. Apart from the specially prepared "Danzig Mosaic", that night (11 August 2012) its musicians also performed "Jazz at the Movies: Little Suite Concertante for Big Band" (with Tomasz Stańko), two compositions by Krzysztof Komeda ("Bariery" and "Sleep Safe and Warm" arranged and conducted by Adam Sztaba), as well as standards: "Airmail Special" (with an unforgettable trombone solo by Dan Gottschall), "Manteca", "The Midnight Sun Will Never Set", and finally Quincy Jones' biggest hit "Soul Bossa Nova", conducted by the maestro himself.
26. Quincy Jones, Mika Urbaniak

Photograph by: Dariusz Kula

Apart from the NDR Bigband, the honor of sharing the stage with Quincy Jones was also Mika Urbaniak's. On this photograph, the daughter of two renowned Polish jazz musicians Urszula Dudziak and Michał Urbaniak is taking on Duke Ellington's "I'm beginning to see the light", a song recorded back in 1945 by Ella Fitzgerald. At one point during the concert Jones reminded the 20,000-strong audience of this fact, just when Mika was about to take the stage. And she still didn't faint. Obviously, to Quincy Jones Ella Fitzgerald is simply a friend (a half generation older, but still) for whom he arranged music, as well as whose recordings he produced and who featured on his own albums (see/hear Back on the Block from 1989). Quincy's ability to inject energy during Gdańsk rehearsals has meanwhile become legendary in these parts. This particular nudge was captured by Dariusz Kula.
27. Ribbon concerto

Photograph by: Dariusz Kula

Very soon the man in the red t-shirt will sit up and light his morning cigarette. Then an unusually strong gust will expose the sun fully by moving the ribbons further to the left. The wind together with birdsong and the humming Radunia canal will constitute the original soundtrack of the scene. Towards its end the author of this photograph (to the astonishment of the man in the red t-shirt) will enter it from the right-hand side with his second camera to try and capture the movement of the ribbons from a closer perspective. Although the above description gives some idea of the occurence, we still recommend watching it here: youtu.be/XF2ZEIuFdhU. The man in the red t-shirt on this photograph was one of the many thousands "Ribbon concerto" installation victims. Commisioned by the European Solidarity Centre and designed by Poland's brilliant graphic artist Jerzy Janiszewski, the installation changed both the look and the atmosphere of Gdańsk's Wielki Młyn square for over a month between 17 August and 30 September 2012. Releasing art into the elements and into the public spaces of the city has been one of Solidarity of Arts main objectives since 2009.
28. Ernst van Tiel, Marcin Dorociński

Photograph by: Dariusz Kula

The Genesis Suite (written between 1943 and 1944) is a 7-part musical interpretation of the first 11 chapters of the Book of Genesis. It was a brainchild of Nathaniel Shilkret, who commissioned six other brilliant composers, most of them forced to live in exile during World War II, to co-write the war tragedy-inspired music with biblical texts for soloists, narrators, orchestra and chorus. On the surface the narrator (Polish star actor Marcin Dorociński, left) appears to be in control of his emotions, but chances are that on the inside he looks more like the brilliant Dutch conductor Mr. Ernst van Tiel, center. In 2011 Van Tiel conducted the Brussels Philharmonic on the Academy Award winning recording of "The Artist" soundtrack. He is also the Artistic Director of the Polish Baltic Philharmonic Orchestra and is known for not shunning challenges that include standing in for other world-class conductors at the last minute. On 2 September 2012 he came through again with an impressive performance, and the absent conductor's name (for the record) is Yuri Bashmet. This was the closing night of the fourth Solidarity of Arts and the first ever performance of the Genesis Suite in Poland.
29. Robert McFerrin

Photograph by: James Abresch, Courtesy of The Metropolitan Opera Archives

This is the oldest and yet the most timely photograph in our selection. The man is Robert McFerrin, a brilliant opera singer, the first Afro-American ever to perform at the Metropolitan Opera. His son Bobby McFerrin is bringing the SpiritYouAll project, a tribute to his father's music and times, to the 2013 Solidarity of Arts festival as part of his August 17th McFerrin+ show. SpiritYouAll, which is also the name of a 2013 studio album by Bobby McFerrin, is an extraordinary journey into its author's soul. Featuring traditional songs such as "He’s Got the Whole World In His Hands" and "Every Time I Feel The Spirit", this project at the same time, as the official bobbymcferrin.com website puts it, "embraces Bobby’s folk, rock, and blues influences without abandoning his fearless improvisational approach or his never-ending exploration of the human voice." There are 6 musicians (including the 2010 and 2011 Solidarity of Arts collaborators Gil Goldstein and Louis Cato) that accompany Bobby McFerrin on SpiritYouAll. During the first half of 2013 the project could be heard/witnessed at the Boston Symphony Hall, San Francisco Symphony and the Los Angeles Philharmonic, to name but a few. We would like to thank the Metropolitan Opera Archives for letting us use this beautiful photograph by James Abresch on our website.
30. Marcus+

Photograph by: Adam Warżawa

Our short birthday selection ends here with a photograph that (we think) captures the sense of all our undertakings. For the record, this is the audience's reaction to Marcus Miller appearing on center stage with a bass clarinet during the Marcus+ show on 20 August 2011. Thanks for visiting our gallery and we look forward to seeing you in Gdańsk soon. Without you nothing (at least not the Solidarity of Arts festival) makes sense.
Facebook




The fifth annual Solidarity of Arts festival opens on 17 August 2013 and looks no less packed with extraordinary art events than in previous years. The cultural institutions of the Pomorskie province, together with the City of Gdańsk, the Polish Film Institute, the European Solidarity Centre and the Ministry of Culture and National Heritage are making sure that Gdańsk continues to be an exciting place to visit for arts enthusiasts in Poland and overseas. A noteworthy concert at the Polish Baltic Philharmonic, an exciting premiere at the Baltic Opera, an always emotional hand-printing ceremony in the Alley of the Stars, to go with Poland's biggest open-air show (jazz, classical, gospel & world music) of 2013 featuring the amazing Bobby McFerrin. In other words: several excellent reasons to visit Gdańsk this summer!

  • Photo: Steve Jurvetson
  • Photo: Piotr Manasterski
  • Photo: Dariusz Kula
  • Photo: Dariusz Kula
  • Photo: Dariusz Kula
  • Photo: Dariusz Kula
  • Photo: KFP
  • Photo: Dariusz Kula
  • Photo: Dariusz Kula
  • Photo: Marcin Władyka
  • Photo: Piotr Manasterski

THE "+" PROJECT

17.08 Poland's biggest open-air jazz/soul/gospel/classic/ world music show of the year

  • Photo: Dariusz Kula
  • Photo: Maciej Moskwa
  • Photo: Maciej Moskwa
  • Photo: Dariusz Kula
  • Photo: Maciej Moskwa
  • Photo: Piotr Manasterski

NEPTUNY 2013

23.08 City of Gdańsk President's Awards

  • Photo: Clive Barda/ArenaPAL
  • Photo: Clive Barda/ArenaPAL
  • Photo: Clive Barda/ArenaPAL
  • Photo: Clive Barda/ArenaPAL
  • Photo: Clive Barda/ArenaPAL

OPERA

25.08 the Gdańsk premiere of a 1903 masterpiece by Roman Statkowski

  • Photo: Dariusz Kula
  • Photo: Piotr Manasterski
  • Photo: Piotr Manasterski
  • Photo: Piotr Manasterski
  • Photo: Piotr Manasterski
  • Photo: Dariusz Kula
  • Photo: Dariusz Kula
  • Photo: Dariusz Kula
  • Photo: Dariusz Kula
  • Photo: Dariusz Kula
  • Photo: Piotr Manasterski
  • Photo: Piotr Manasterski
  • Photo: Piotr Manasterski
  • Photo: Piotr Manasterski
  • Photo: Piotr Manasterski
  • Photo: Piotr Manasterski

PHILHARMONIC

8.09 Maxim Vengerov and the Menuhin Academy Orchestra in concert

  • Photo: James Abresch, courtesy of The Metropolitan Opera Archives
  • Photo: Stewart Cohen bobbymcferrin.com
  • Photo: Carol Friedman bobbymcferrin.com
  • Photo: Thomas Schloemann bobbymcferrin.com
  • Photo: Zosia Zija i Jacek Pióro
  • Photo: Piotr Manasterski
  • Photo: Krzysztof Opaliński

LATEST NEWS

most recent festival news and photographs